Category Archives: Historia

Ciekawostki historyczne o rozwoju grabastwa i kaletnictwa we Włoszech

Z torebką przez XX wiek.

Z torebką przez XX wiek.

Zaglądając do torebki można poznać nie tylko kobietę, ale też historię tego wspaniałego dodatku modowego. Obecnie możemy zauważyć wiele wzorów torebek znanych z przeszłości. Każdy z nich na stałe wpisał się w historię mody.

Przyjrzyjmy się najważniejszym z nich.

Art Deco. Niektórzy mówią, że ten styl powstał dla plastiku! Nowe tworzywo okazało się wielką inspiracją dla projektantów. Feeria barw możliwych do uzyskania, gładki połysk i możliwość łączenia sprawiły, że przedmioty użytkowe zyskały rangę dzieł sztuki. Geometryczne wzornictwo torebek w stylu art deco pasować miało do nowoczesnych kabrioletów, czy wieczornych spacerów zakończonych ciągnącymi się do rana jam session. A jeśli właścicielka nie miała ochoty na takie szaleństwa, jej torebka miała sugerować, że podobnie jak wszyscy, oszalała na punkcie jazzu.

Już niedługo ten radosny, wykwintny styl miała zastąpić nowa moda, podyktowana kryzysem i wojną.

Styl Umiaru To prąd w modzie podyktowany zmianą stylu życia na bardziej frasobliwy. W obieg weszły torebki damskie kuferki, wielkie torby mieszczące wszystkie niezbędne akcesoria pracującej kobiety, tornistry. Chociaż nie wypadało już zachwycać się estetyką art deco, jako zbyt frywolną, kobiety dalej chciały być modne. Cóż z tego, że sama moda się zmieniła?

Torebka – ikona. Czasy powojenne służyły torebkom. Amerykański dobrobyt nakręcał koniunkturę, w związku z czym, każda szanująca sie kobieta chciała pozwolić sobie na torebkę na każdą okazję. Im mniejsza torebka tym lepiej. Modne panie strojem podkreślały, że wojna skończyła się, a wraz z nią można zapomnieć o wielkich, szarych i raczej ponurych torbach. Białe kobiety z przedmieść oszalały na punkcie niewielkich torebek zawieszonych na łańcuszkach, szczególnie, że na taki zbytek wiele mieszkanek Ameryki dalej nie mogła sobie pozwolić.

Warto popatrzeć w przeszłość i z uśmiechem pomyśleć o czasach, kiedy nie wystarczyło wpisać w internet frazy torebki damskie online, żeby zamówić sobie wymarzony dodatek, a torebka była nie tylko przedmiotem, ale też faktycznym znakiem czasów.

Włoski styl – dziedzictwo kulturowe.

Włoski styl – dziedzictwo kulturowe.

Prawdą jest, że Włosi mają wrodzone poczucie stylu. Czy mówimy o modzie, czy o projektowaniu, prędzej czy później dotrzemy do włoskiego geniuszu nienagannej elegancji i nowoczesnego szyku. Skąd się bierze ta zdolność wytwarzania, pozornie bez wysiłku, najbardziej poszukiwanych towarów luksusowych na świecie?

W XX wieku na płaszczyźnie międzynarodowej ugruntowała się włoska renoma w zakresie wytwarzania towarów luksusowych i wysokiej jakości stylowych  akcesoriów. Podczas gdy Paryż był postrzegany w pierwszej połowie stulecia jako ośrodek „haute couture”, to dopełnieniem ubioru eleganckich mieszkanek Paryża były ekskluzywne, wysokiej jakości, włoskie akcesoria. Inaczej rzecz ujmując, ubrania modnej kobiety były naznaczone paryską etykietką, ale jej buty, torby i walizki były włoskie.

Wraz z pojawieniem się, po drugiej wojnie światowej, amerykańskich domów mody, Paryż stopniowo tracił swój prymat stolicy wysokiej mody. Poszukiwanie przez nowoczesne kobiety bardziej praktycznych rozwiązań umożliwiło też innym szturmowanie dotąd niepodważalnej pozycji paryskich hegemonów. Pierwszym wielkim sukcesem osiągniętym przez włoskich projektantów była międzynarodowa wystawa słynnego pokazu mody, zorganizowana przez hrabiego Giovanni Battista Giorgini we Florencji w 1951 roku, po której wielu włoskich projektantów zostało zaangażowanych przez znane amerykańskich sklepy, takie jak I. Magnin, Fifth Avenue i Bergdorf Goodman.

Jednakże w okolicach 1970 to właśnie Mediolan zdobył obecną pozycję głównego ośrodka pośród  międzynarodowych stolic mody. To Armani, Versace i Valentino, pokazali kolekcje dobrze osadzone we włoskim stylu, projektowane przez Włochów, które stały się uznanym wzorcem luksusowego stylu, łatwe w noszeniu, podkreślone dynamiczną linią, doskonałe wpasowane w nowoczesne miejskie środowisko, dość swobodne i nieformalne.

Dziś z jednej strony duże włoskie domy mody nadal utrzymują swoją reputację, z drugiej strony nadal działa wiele małych i średnich przedsiębiorstw, które kontynuują kilkusetletnią tradycję włoskiego rzemiosła towarów luksusowych. Włoski styl, innowacyjność i kreatywność to cechy, które dają marce „Made in Italy” przewagę na konkurencyjnym rynku światowym.

Isabella Rossellini, klasyczne uosobienie włoskiego stylu, podczas ostatniego wywiadu na temat swojej nowej roli ambasadora marki „Made in Italy” w Stanach Zjednocznonych, podsumowane to w następujący sposób:

„Myślę, że Włochy, od wieków, od zawsze miały to niesamowite poczucie stylu. Można go znaleźć w malarstwie czasu odrodzenia, w sposobie, w jaki ludzie się ubierają, w ich ubraniach, w emanowaniu sztuką. Gdy myślę o „Made in Italy”, pierwszą rzeczą, która mi przychodzi na myśl, jest jakość, jakość materiałów, jakość szycia, jakość produkcji. To jest prawdziwa siła Włoch, to dlatego słyną z wielkich artystów. „

Z torebką do XIX wieku.

Z torebką do XIX wieku.
Obraz-historia-torebki-1

Pokłon Trzech Króli.

Przez całe stulecia prawdziwej elegantce nie wypadało trzymać w dłoni niczego. No może jakiś kwiatek albo wachlarz… Dźwiganie przez przedstawicielki wyższych klas jakichkolwiek przedmiotów codziennego użytku nie licowało z ich pozycją, a torba, nawet niewielka, była znakiem ubóstwa. Nic dziwnego, że torebka wcale nie stanowiła elementu kobiecego stroju. Nawet prace wymagające dźwigania różnych przedmiotów wykonywano raczej przy użyciu koszy, dzbanów czy wiader, a nie toreb.

Kaletnicy pracowali głównie na zlecenie mężczyzn, a już gotycki modniś chwalił się trzosem czy sakwą wykonaną z niezwykłą finezją z najwytworniejszych materiałów. Na obrazie Rogera van der Weydena Pokłon Trzech Króli (1458) jeden z monarchów na pierwszym planie eksponuje przytwierdzoną do złotego łańcucha trójkątną, aksamitną sakiewkę charakterystyczną dla elegantów renesansu, wyposażoną w artystycznie wykonane okucia.

Obraz-historia-torebki-2

Taniec chłopski

Kalety były używane na co dzień w miastach, w podróżach używane były sakwy: podwójne worki przewieszane przez ramię. Bez względu na cel użytkowania, prekursorzy toreb są w tym czasie zdecydowanie męskim atrybutem.

Kobiety bardzo rzadko miały prawo do rozporządzania pieniędzmi, dlatego też  nie  istniała potrzeba noszenia przez nie mieszków czy też portmonetek. Jeśli już miała miejsce taka konieczność, w noszone były tzw jałmużniczki – niewielkie sakiewki z misternie wyszytymi pobożnymi scenami. W szesnastowiecznych Niderlandach, jednym z najzamożniejszych krajów ówczesnej Europy, kobiety zaczynają dysponować finansami, w związku z czym zaczynają wykorzystywać mieszki do przenoszenia i przechowywania pieniędzy. Nie noszą ich ostentacyjnie, na obrazie Pietera Bruegla Taniec chłopski (1566) widać, jak umocowane na długich rzemykach, wirują razem z rozbawionymi kobietami.

Obraz-historia-torebki-3

Łyżwiarze w czasie karnawału

Na początku XVII wieku, na północy Europy pojawiają się mufki, świadczy o tym obraz Denisa van Alsloota Łyżwiarze w czasie karnawału w 1620 roku. Przez następne lata są coraz powszechniej używane i stają się coraz większe. Angielski damy noszą futrzane mufki-giganty sięgające niemal stóp. Z Anglii na kontynent przenosi się moda na zdrowy żywot na łonie natury. Na fali zainteresowania ludowością i żywotem pasterskim w wielkim mieście modny staje się miniaturowy spłaszczony koszyczek à la Gondole. Miał on sugerować, że dama zajmuje się, no może nie pracą, ale jakąś robótką.

Włoskie rękodzieło.

Włoskie rękodzieło.

Gildie włoskich rzemieślników słynęły w całej Europie jeszcze przed rozkwitem odrodzenia. Wytwarzali oni takie  luksusowe dobra, jak tekstylia, biżuteria i skóry. W tym samym czasie porty w Wenecji i Genui były kwitnącymi ośrodkami handlu międzynarodowego surowcami i kamieniami szlachetnymi. Bogactwa te wartkim strumieniem płynęły do innych miast – państw we Włoszech. Tam wykwalifikowani włoscy rzemieślnicy zamieniali surowce na wystawne i bogato zdobione haftami i klejnotami ubrania. Były one następnie sprzedawane na dwory królewskie, szlachcie i duchowieństwu w całej Europie.

W okresie renesansu Włochy stały się ośrodkiem nowej fali kreatywności we wszystkich dziedzinach: sztuce, architekturze, literaturze i filozofii. Tak samo rozwinęło się rzemiosło, jako odpowiedź na rosnące zapotrzebowanie na luksusowe i wykwintne towary.

To dziedzictwo kulturowe zawsze stanowiło podstawę „bycia włoskim”. Włosi obcują na co dzień ze wspaniałą architekturą renesansową. Arcydzieła autorstwa Giotta, Piero della Francesca, Botticellego, Leonardo da Vinci, Caravaggio i setki innych artystów  są tam obecne wszędzie: w muzeach i kościołach, nawet w małych miasteczkach i wioskach, stanowiąc integralną część codzienności. Włoscy rzemieślnicy nigdy nie zaprzestali produkcji najwyższej jakości dóbr luksusowych, przy użyciu umiejętności i wiedzy przekazywanej przez stulecia. To „bycie włoskim” naprawdę mocno tkwi w genach.

Włochy są znane z wielu produktów, które cieszą się sławą na całym świecie. Przykładem mogą być wyroby skórzane, tekstylia, ubrania, okulary, ceramika, szkło, a także włoska kuchnia i włoskie wina. W produkcji każdego z tych towarów Włochy liderują, łącząc jakość z wyrafinowanym stylem. Italia wyróżnia się więc szczególnie w produkcji luksusowych towarów, które pozwalają konsumentom na całym świecie dostrzegać wartość drobnych przyjemności.

Historia finezyjnego włoskiego garbarstwa, która rozpoczęła się jeszcze w średniowiecznych cechach florenckich i weneckich, ma swoją kontynuację do dnia dzisiejszego. Obecnie we Włoszech działa wielu projektantów, których nazwiska są znane w świecie mody z uwagi na ich inspirację w dziedzinie luksusowych torebek i obuwia. Istnieje również sporo niewielkich, rodzinnych oraz średnich firm, które tworzą piękne wyroby skórzane, od butów do torebek z wykwintnych, luksusowych oraz egzotycznych skór.  Większość z nich – w odróżnieniu od wielu znanych marek świtowych- charakteryzuje się dobrą jakością wyrobów w bardzo przystępnej cenie. Wiele z  tych warsztatów jest zlokalizowanych w okolicach Florencji, która przez wieki była centrum kaletników i szewców. To sprawia, że również na polskim rynku galanterii skórzanej wyroby włoskie cieszą się dużym wzięciem.