Z torebką do XIX wieku.

Z torebką do XIX wieku.
Obraz-historia-torebki-1

Pokłon Trzech Króli.

Przez całe stulecia prawdziwej elegantce nie wypadało trzymać w dłoni niczego. No może jakiś kwiatek albo wachlarz… Dźwiganie przez przedstawicielki wyższych klas jakichkolwiek przedmiotów codziennego użytku nie licowało z ich pozycją, a torba, nawet niewielka, była znakiem ubóstwa. Nic dziwnego, że torebka wcale nie stanowiła elementu kobiecego stroju. Nawet prace wymagające dźwigania różnych przedmiotów wykonywano raczej przy użyciu koszy, dzbanów czy wiader, a nie toreb.

Kaletnicy pracowali głównie na zlecenie mężczyzn, a już gotycki modniś chwalił się trzosem czy sakwą wykonaną z niezwykłą finezją z najwytworniejszych materiałów. Na obrazie Rogera van der Weydena Pokłon Trzech Króli (1458) jeden z monarchów na pierwszym planie eksponuje przytwierdzoną do złotego łańcucha trójkątną, aksamitną sakiewkę charakterystyczną dla elegantów renesansu, wyposażoną w artystycznie wykonane okucia.

Obraz-historia-torebki-2

Taniec chłopski

Kalety były używane na co dzień w miastach, w podróżach używane były sakwy: podwójne worki przewieszane przez ramię. Bez względu na cel użytkowania, prekursorzy toreb są w tym czasie zdecydowanie męskim atrybutem.

Kobiety bardzo rzadko miały prawo do rozporządzania pieniędzmi, dlatego też  nie  istniała potrzeba noszenia przez nie mieszków czy też portmonetek. Jeśli już miała miejsce taka konieczność, w noszone były tzw jałmużniczki – niewielkie sakiewki z misternie wyszytymi pobożnymi scenami. W szesnastowiecznych Niderlandach, jednym z najzamożniejszych krajów ówczesnej Europy, kobiety zaczynają dysponować finansami, w związku z czym zaczynają wykorzystywać mieszki do przenoszenia i przechowywania pieniędzy. Nie noszą ich ostentacyjnie, na obrazie Pietera Bruegla Taniec chłopski (1566) widać, jak umocowane na długich rzemykach, wirują razem z rozbawionymi kobietami.

Obraz-historia-torebki-3

Łyżwiarze w czasie karnawału

Na początku XVII wieku, na północy Europy pojawiają się mufki, świadczy o tym obraz Denisa van Alsloota Łyżwiarze w czasie karnawału w 1620 roku. Przez następne lata są coraz powszechniej używane i stają się coraz większe. Angielski damy noszą futrzane mufki-giganty sięgające niemal stóp. Z Anglii na kontynent przenosi się moda na zdrowy żywot na łonie natury. Na fali zainteresowania ludowością i żywotem pasterskim w wielkim mieście modny staje się miniaturowy spłaszczony koszyczek à la Gondole. Miał on sugerować, że dama zajmuje się, no może nie pracą, ale jakąś robótką.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>